Turystyka na wózku

Turystyka na wózku

Osoby niepełnosprawne pomimo swoich ograniczeń ruchowych pragną podróżować, odkrywać nowe miejsca, spędzać aktywnie wolny czas. Niestety osoby mające problemy z poruszaniem nie mogą odwiedzić większości miejsc ze względów nieprzystosowania ich do potrzeb niepełnosprawnego turysty.

W tym dziale chcę zamieścić informacje dotyczące miejsc w Tatrach, które mogą być odwiedzane przez osoby niepełnosprawne. Na wstępie należy jednak sprecyzować, że szlaki które chcemy opisać dotyczyć będą osób poruszających się na wózku inwalidzkim, wymagających osoby (lub też kliku osób) do pomocy.

 


Uwagi techniczne
  • Niepełnosprawny turysta powinien zaopatrzyć się w wózek inwalidzki posiadający wszystkie koła pompowane ( z uwagi na silne wstrząsy po wjeździe na kamień lub próg ).
  • Na wszystkie opisane trasy należy wybrać się z przynajmniej dwoma osobami do pomocy (nie licząc osoby pchającej wózek).
  • Osoby pomagające niepełnosprawnym pchać wózek muszą robić to umiejętnie, szczególnie w trakcie najazdów na kamienie, zjazdów z progów, jeździe po nierównościach należy prowadzić wózek na dwóch większych (najczęściej tylnych) kołach.

 


Szlaki dla osób niepełnosprawnych
  • Morskie Oko

    Trasa wyjątkowo przyjemna i nie stwarzająca praktycznie żadnych trudności w dotarciu do celu, jakim jest najpiękniejszy staw tatrzański - Morskie Oko.
    Do samego schroniska nad stawem prowadzi asfaltowa droga, tylko miejscami występuje znaczne jej nachylenie, które może stwarzać problemy w trakcie pchania wózka. Także kilka metrów drogi prowadzących już pod schronisko jest ułożone z dużych kamieni ("kocich łbów"), które utrudniają jazdę.
    Dlatego też wskazane jest, aby osobie prowadzącej wózek pomagały jeszcze dwie inne osoby, ciągnąc go po obu jego stronach.

    Widok na koronę gór otaczających Morskie Oko jest jak dawka najlepszego panaceum, więc warto wybrać się w to miejsce choćby dla samego widoku...


    Jeszcze sprawa barier architektonicznych jakie stwarza schronisko...
    Niestety jak większość innych obiektów w całym naszym kraju, także i tu osoba niepełnosprawna będzie miała duże problemy zarówno z dostaniem się do środka budynku, nie mówiąc już o WC.
    Do sali schroniska prowadzi klika schodów, nie ma podjazdu. Podobnie jest z WC, prowadzi do niej również klika schodów (zarówno ze środka schroniska, jak i od zewnątrz) są one dość wąskie i strome, a samo pomieszczenie nie jest dostosowane do potrzeb turysty na wózku.
    W czasie ładnej pogody można spędzić czas przed schroniskiem, zza drewnianego stołu podziwiając taflę stawu...

  • Dolina Chochołowska

    Nie natkniemy się tutaj na asfalt...
    Dolina Chochołowska jest najdłuższą doliną w Tatrach i wyjątkowo pięknym miejscem, osiągalnym dla osoby na wózku. W to miejsce jednak należy bezwzględnie wybrać się z dwoma osobami do pomocy ( nie licząc osoby pchającej wózek).
    Jak już było wspomniane, nie ma tu asfaltu, droga jest wyboista, pełna kamieni, progów, nierówności. Wózek należy prowadzić bardzo uważnie, większość miejsc prawdopodobnie będzie lepiej pokonać na dwóch tylnych kołach.
    Z samej Polany Chochołowskiej rozciąga się wspaniały widok na szczyt Łopaty, Wołowiec i Rakoń a odwracając się za siebie ujrzymy dumny Kominiarski Wierch. Niesamowicie pięknie wygląda Dolina tonąca w morzu krokusów, które liliową barwą pokrywają ją wiosną. W tym czasie jednak jest jeszcze znaczna ilość śniegu i przemierzanie tej trasy było by dość uciążliwe.

    Na Polanie Chochołowskiej znajduje się drewniana kapliczka do której można dostać się żwirową, szeroką ścieżką. Miejscami jest ona dość stroma, ale bez większych problemów można się tam dostać.
    Ostatni odcinek drogi ku schronisku jest stromy i wyboisty. Do schroniska prowadzą schody, do sali jadalni trzeba pokonać kolejnych kilkanaście schodów. WC znajduje się na parterze, wprawdzie nie jest przystosowane dla niepełnosprawnych, ale są tam lepsze warunki niż w opisywanym wyżej schronisku nad Morskim Okiem.

  • Dolina Kościeliska

    Znacznie krótsza niż Dolina Chochołowska, ale przez swe piękno dostarczająca równie dużych doznań estetycznych. Tu także należy nastawić się na podobne przeszkody, jak w przypadku opisywanej już doliny.
    Regułą jest chyba też trudny ostatni odcinek trasy, prowadzący już do samego schroniska na Małej Polanie Ornaczańskiej.
    Pocieszające jest to, że by dostać się do schroniska trzeba pokonać "zaledwie" klika schodów, a wewnątrz tylko dwa duże stopnie.
    WC znajduje się na parterze, jak w poprzednich przypadkach nie ma przystosowań.
    Zimą istnieje możliwość przejazdu przez całą wynajętymi saniami, co stanowi dodatkową atrakcję zwiedzania doliny w pięknej śnieżnej scenerii.

  • Kalatówki

    Śliczna trasa wiodąca kamienistą drogą, przez las.
    Ostatni jej odcinek prowadzi Polaną Kalatówki, u podnóża Kalackiej Turni na wysokości 1198m n.p.m. gdzie znajduje się Hotel Górski PTTK.
    Polana pięknie wygląda wiosną, kiedy jest usiana krokusami. Co prawda to nie tak piękny widok, jak na Polanie Chochołowskiej, ale dla samej jego namiastki warto tu dotrzeć

  • Gubałówka

    Można tu dojechać kolejką, albo też posiadając cztery kółka samochodu dotrzeć drogą asfaltową (droga przez Gubałówkę) na sam szczyt.
    A tutaj czekają na nas budki z pamiątkami, można zjeść coś ciepłego, zakupić tradycyjnego oscypka i oczywiście rozkoszować się wspaniałymi widokami.

  • Roztoka

    Cytując słowa "Wszystko można, co nie można, byle z wolna i ostrożna..." można dotrzeć tu od Polany Palenicy drogą asfaltową. Tuż za mostkiem, jest rozwidlenie: droga asfaltowa prowadzi w stronę Morskiego Oka, żwirowa przez drewniany mostek ku schronisku Roztoka.
    Przed mostkiem jest znak informujący o strefie przygranicznej... ale zawsze można się przecież zgubić : Jeśli już się zgubimy, podążamy jak już wspominałam drogą żwirową, wiodącą przez las. Nie jest ona uciążliwa, ani specjalnie wyboista a na miejsce dotrzemy w przeciągu godziny. Z lasu wyłoni się Polana Stara Roztoka, gdzie znajduje się schronisko PTTK "Roztoka".
    W schronisku znajduje się WC, jak regułę powtórzę, że nie jest dostosowane do potrzeb niepełnosprawnego podróżnika, ale jest przestronne, odnowione , a z sali schroniska nie trzeba już pokonywać dodatkowych przeszkód, by dostać się tam dostać- a to już coś!



    Opracowanie: Kejla

Joomla Templates and Joomla Extensions by ZooTemplate.Com